wv logo

 

 

 


© Willighe Vanckenis - 2009

Willighe Vanckenis

Augustus 2016

Kreis und Linie 2

We gaan het derde seizoen in van ons Kreis und Linie-project, en we nemen al minstens alle partners mee: KNEPH, CoCon, De orgelpijpjes, Jan en Alleman, de Alvinnenberg en Leren Ondernemen. Er kunnen altijd performers en groepen bij: u bent welkom!

Informatie: www.kreisundlinie.be.

 

Kreis und Linie wordt zichtbaar in 2016-2017

 

Leuvense toneelprijzen

De jury van de Leuvense toneelprijzen werd uitgenodigd voor ons tussentijds toonmoment in ons Kreis und Linie-parcours, en schreef een hartversterkend verslag:

“Willige Vanckenis bracht vijf verschillende groepen samen voor dit indrukwekkende totaalspektakel: een grootse en overdonderende voorstelling waar een lange en intense voorbereiding aan voorafging. Ondanks de massa spelers op de scène verliep deze voorstelling erg gedisciplineerd. Elke actie was goed doordacht en gedirigeerd en verliep rimpelloos. Bewonderenswaardig. Spijtig echter dat het geheel niet ten volle overkwam. Misschien was het hele spektakel ietwat tè overweldigend. Door elkaar lopende gesprekken, overvloedige bewegingen en een niet altijd duidelijke situering van de verhaallijn maakten het voor het publiek niet makkelijk. Toch maakte deze voorstelling onmiskenbaar indruk. Alle lof voor Willighe Vanckenis!”

Onze theaterbeleving met 120 performers lokte diverse reacties uit. Velen benadrukten dat ze op een bepaald moment ophielden met “willen begrijpen”, en gingen “kijken”, en veel “mensen” ontdekten. Dat publiek zich van deze verandering in zijn houding bewust werd, kan Willighe Vanckenis alleen maar fijn vinden.

 

Beoordeling Dödsdansen in de Leuvense schouwburg

De herneming van Dödsdansen in de schouwburg bleek een mooie oefening voor een grotere locatie. We beschouwden de hele zaal als een huiskamer, waar de voorstelling voor gemaakt werd. We voerden de voorstelling ook nog in de kleine versie een zestal keren op: tot in Gent en Borgloon toe.

De commentaren van de jury van het Landjuweel en het Provinciaal tornooi voor amateurtoneelverenigingen van Vlaams-Brabant waren overwegend positief, zeker in verband met het acteurspel en de analyse van de tekst van Strindberg.

De keuze voor een bijna neergelaten brandscherm op het podium, om zo een grotere dieptebeleving van de ruimte te creëren, was de oorzaak van een aantal technische problemen die onze kleine groep niet gemakkelijk snel kon corrigeren. Daaruit vloeiden vanwege beide jury’s kanttekeningen bij de productie. In de nieuwe ruimte bleek de emotionaliteit van de huiskamerversie door technische problemen en botsende vormkeuzes aan betrokkenheid in te boeten.

Deze terechte kritiek bouwt op, en laat Willighe Vanckenis nadenken over haar eigen esthetica. Dit is zeker: ons gezelschap zal blijven proberen “from scratch en oorspronkelijk te werken” met oude bronnen en bestaande locaties, huiskamers of schouwburgen. Ons publiek zal geconfronteerd blijven worden met bewustwording van de eigen blik. Anders gezegd, filmische meeslependheid waarin een kijker zichzelf volledig verliest in emotionaliteit, zullen wij nooit kunnen creëren. Wij streven na: bewustwording van hoe je als publiek kijkt, en bewustwording van je interpretatie van de performance. Brede gesprekken achteraf met een divers, vernieuwd publiek én het juryverslag van het Landjuweel benadrukten de relevantie van dit uitgangspunt.

 

Willighe Vanckenis zal blijven experimenteren met nieuwe vormen, en dat wordt geprezen.

“Dit is een ongelooflijk intrigerende toneelgroep met een enorm engagement. Prachtig om te zien! Ze zijn op een fijne en boeiende manier bezig met theater en zijn niet bang om uitdagingen aan te gaan en ‘out of the box’ te spelen. Dat is ongetwijfeld aan te moedigen. We zijn daarom erg benieuwd naar andere producties.”

Uit het verslag van de jury van het Landjuweel

 

“De jury is zeer onder de indruk van dit eerste aantreden van ‘Willighe Vanckenis’. Deze groep tracht hoogstaand theater te brengen en dat kunnen we alleen maar toejuichen.”

Uit het verslag van het Provinciaal tornooi voor amateurtoneelverenigingen van Vlaams-Brabant

 

De provincie Vlaams-Brabant geeft ons op basis van de herneming van Dödsdansen gedurende drie jaar een jaarlijkse werkingssubsidie van 375 euro: “een goede Eerste Afdeling” schrijft ze.

Maart 2016

Kreis und Linie

In De toverberg (Thomas Mann, 1924) bezoekt de Duitse Hans Castorp zijn neef in een luxueus tuberculosesanatorium in Davos, Zwitserland. Hij verblijft zeven jaar onder de jetset van Europa: van Spanje tot Rusland, van Zweden tot Griekenland. Als hij de “toverberg” verlaat, breekt de eerste wereldoorlog uit, en loopt hij met het eerste peloton soldaten de dood tegemoet. Daarvoor heeft hij zowat alle mogelijke inzichten i.v.m. de sterfelijkheid van de mens afgetast, en er een eigen antwoord op ontdekt, met als bouwstenen de herinnering, de muziek en de liefde.

KREIS Cirkel . Geloof . Overgave . Het redeloze . Herhaling . Voorbeeld . Grenzeloosheid . Verbeelding . Groep . Lichaam . Romantiek

LINIE Lijn . Wetenschap . Controle . Rede . Doel . Recept . Begrenzing . Procedure . Individu . Geest . Verlichting

 

Kreis und Linie

Willighe Vanckenis
Beeldend atelier KNEPH
Danscompagnie CocOn
Volksorkest Jan en Alleman
Kinderkoor De orgelpijpjes
Bewoners van De Alvinnenberg
Leren Ondernemen
en vele anderen
reizen door De toverberg van Thomas Mann

amateurama

Kreis und Linie I
Theaterbeleving met 100 performers
Lezen bewegen dansen spreken zingen musiceren ademen
Informatie: www.kreisundlinie.be

Za 23 april 19 uur
Zo 24 april 15 uur
Stadsschouwburg Leuven
€7/9
Reservatie.

Varazshegy
18 kunstenaars van KNEPH exposeren
Doorlopend performances

Vr 22 april 10-19 uur
Za 23 april 10-18 uur
Zo 24 april 10-14 uur – 13 uur finissage met de kunstenaar
Stadsschouwburg Leuven
Gratis

Extra za 23 april

Open repetitie CocOn 10.00 uur
Concert Jan en Alleman 14.00 uur
Concert De orgelpijpjes 17.00 uur
Stadsschouwburg Leuven
Gratis

Oktober 2015

Dödsdansen

dodsdansen

Onze met prijs en nominaties gelauwerde productie uit 2014 werd begin 2016 hernomen met live muziek.

DÖDSDANSEN (van August Strindberg - 1901)
Een tragikomisch Kammerspiel (op intieme locaties)

Met Sander Briké, Frans Dumortier, Johannes Janssen en Kathleen Zwakhoven
Regie: Jerry Olbrechts

We zien het kapotte huwelijksleven van Edgar, een artilleriekapitein, en Alice, een voormalige actrice. Op een duister eiland voor de Zweedse kust leven ze steeds geïsoleerder in een fort, een voormalige gevangenis. Ze tergen en manipuleren elkaar, tot de onverwachte verschijning van Kurt, de neef van Alice. Zijn aanwezigheid creëert een gespannen driehoeksverhouding, die ernstig escaleert.

 

September 2015

Kreis und Linie

Het Kreis und Linie-parcours zit in zijn tweede seizoen, en krijgt een praktische uitloper in voorstellingen op het Leuvense Amateurama, eind april 2016. Informatie: www.kreisundlinie.be.

 

Seizoen 2014-2015

Kreis und Linie

kreis und linie

 

Willighe Vanckenis start een artistiek parcours van drie jaar, in samenwerking met meerdere artistieke en sociale partners. Onder de naam Kreis und Linie spelen we met De toverberg, een roman van Thomas Mann uit 1922. Een grootschalig project verdient een eigen website met alle informatie: www.kreisundlinie.be. En iedereen kan meedoen, op elk moment van het parcours: u ook!

 

Juni 2014

Leuvense toneelprijzen

Dödsdansen viel erg in de smaak bij de jury van de Leuvense toneelprijzen. We werden genomineerd voor de Euripidesprijs ("beste voorstelling") en het Fiere Margrietjuweel ("beste acteerprestatie"): zowel Kathleen als Frans werden gelauwerd. En Frans won! We waren allemaal opgetogen over zoveel waardering. Hier volgen de verslagen.

"De derde nominatie gaat naar 'Dödsdansen' van Strindberg bij Willighe Vanckenis in een regie van Jerry Olbrechts. Het stuk werd gebracht als kamertheater op verschillende intieme locaties. Wij zagen een voorstelling in een klein, doorleefd rijhuis in de Minckelersstraat in Leuven, in een woonkamer met een 'huis clos' gevoel. Dergelijke setting heeft voor- en nadelen. Technisch waren er wel wat problemen, te wijten aan deze wisseling van locatie. We zagen een ijzersterk stuk met een beklemmende tekst. Het feit dat we op de schoot van de spelers zaten (of was het omgekeerd) maakte het allemaal nog veel intenser. Als toeschouwer zaten we mee in het stuk, woonden in hetzelfde huis, stonden bijna recht om open te doen toen er werd geklopt. Alles open en bloot, in het groot, te zien, te voelen, te ruiken bijna…. Jerry Olbrechts heeft deze keer gekozen voor een sobere, strakke regie met veel aandacht en inbreng van zijn cast. De beklemming van de tekst weet hij op een geniale manier te benadrukken in de gesloten ruimte van de kamer. De acteerprestaties waren ronduit schitterend en hier staat of valt het hele project mee. Naast Frans Dumortier en Kathleen Zwakhoven was ook Sander Briké van een uitzonderlijke kwaliteit. Er werd erg intens geacteerd ; er heerste een indringende spanning. Nergens er over, nergens een dieptepunt, altijd even sterk. Hier werd nauwgezet aan gewerkt, over nagedacht, doorleefd en met oog voor het kleinste detail geacteerd. We werden er stil van toen we in de Jeezekesboom zaten te mediteren over deze voorstelling.
Een dankbaar applaus voor Willighe Vanckenis en 'Dödsdansen'."

"De eerste nominatie gaat naar Frans Dumortier voor zijn rol van 'Edgar' in 'Dödsdansen' van Strindberg bij Willighe Vanckenis in een regie van Jerry Olbrechts. Toen we binnenkwamen in de kleine woonkamer zat hij daar, Edgar, op zijn stoel, onder een soort laken, te wachten tot het onweer zou losbarsten. Van zodra het doek – letterlijk – opging zagen we Edgar. En dus niet meer Frans Dumortier. Met zijn veelbetekenende glimlachje, zijn sprekende ogen, zijn perfect afgemeten en beheerste houding, zijn doorleefde, nauwkeurig uitgekiende en gebalanceerde emoties. Tientallen verschillende emoties wisselden mekaar af, vloeiden door elkaar heen : onderdanigheid, gelatenheid, cynisme, sarcasme, dominantie, wreedheid, liefde en haat tesamen. Zijn mimiek sprak boekdelen en kondigde ook vaak vooraf aan wat hij zou zeggen.
Daarenboven liet hij ons genieten van een zuivere taal en een perfecte zegging. En dat alles met een grote naturel. Het samenspel met Kathleen Zwakhoven en Sander Briké was bij momenten adembenemend. Het drietal stuurde mekaar naar ongekende hoogten. En hield dat vol tot de laatste seconde. Het is duidelijk dat Frans Dumortier naast enorme poëtische kwaliteiten ook nog andere pijlen op zijn boog heeft. Deze nominatie is dan ook dubbel en dik verdiend.
Mag ik daarom een geweldig applaus voor Frans Dumortier en Willighe Vanckenis".

"De laatste nominatie gaat naar Kathleen Zwakhoven voor haar rol van Alice in 'Dödsdansen' van Strindberg bij Willighe Vanckenis in een regie van Jerry Olbrechts. Kathleen Zwakhoven is misschien nog niet zo gekend in het Leuvense toneelwereldje maar toch wordt zij al enkele jaren ondergedompeld in de speciale sfeer en werkwijze van Willighe Vanckenis. In haar rol van Alice imponeert zij, weet zij ons te fascineren. Als een voormalige actrice torst zij de verloren grandeur van vroeger met zich mee. Maar evengoed draagt zij de tragiek van het heden…. En zelfs van de toekomst. Zij is meesterlijk in de emoties, in het voortdurend wisselen van de emoties. Onvoorspelbaar maar toch zo voorspelbaar in die onvoorspelbaarheid. Zij durft zich echt te smijten, tot het waanzinnige toe. En daardoor wordt de tragiek van haar personage nog wat groter…. Met haar ogen kan ze iemand neerbliksemen. Maar haar ogen kunnen ook de spiegel zijn van haar hulpeloosheid, van haar wanhoop.
Haar acteerkunst waaiert uit in drie dimensies maar daarenboven laat ze ons twijfelen : hoe is ze ? waarom is ze zo ? wie heeft de touwtjes in handen ? of net niet ? En door die diffuse zone voegt zij als het ware een vierde dimensie toe aan haar acteren. Een vierde dimensie die – zo vertellen insiders - typisch is voor Kathleen Zwakhoven…. Mag ik dan ook een warm applaus voor Kathleen Zwakhoven en Willighe Vanckenis."

En nog nieuws: met een Raad van bestuur gevormd door Kim Bastaits, Sander Briké en Jerry Olbrechts is Willighe vanckenis vanaf nu een vzw.

Seizoen 2013-2014

Dödsdansen

In het seizoen 2013-2014 werkten we intens aan een kleine voorstelling die twintig keer gespeeld werd op diverse locaties: huiskamers, studentenkeukens, leslokalen, verlaten huizen en zolders. Publieken van 15 tot 45 man beleefden van kortbij Dödsdansen ('Dodendans') van August Strindberg, met Sander Briké, Frans Dumortier en Kathleen Zwakhoven. Regie Jerry Olbrechts. Publiciteit hielden we kleinschalig: we speelden kamertoneel, en ontdekten hoe gastvrij en warm de gastheren en –vrouwen ons ontvingen. Hartelijk dank!

DÖDSDANSEN
Een tragikomisch Kammerspiel op intieme locaties

kreis und linie

Zweden 1901

van een man en een vrouw
een eiland een dodencel de lichamen
herhalen zich levenslang en onsterfelijk
in oorlog=liefde

een neef scheurt hun wil – jong en mild
lekker, wreed en hilarisch
en ze kunnen opnieuw beginnen
in de kleine Hel

kreis und linie

Ge weet toch dat ze deze avond een feest hebben bij de dokter?
   Ja. En dan? Wij zijn niet geïnviteerd, want wij willen ons niet moeien met die mensen.
   Wij kunnen ze alle twee niet uitstaan. Gespuis!
Dat zegt gij van iedereen.
   Iedereen is gespuis.
Alleen gij niet.
   Nee, want ik heb mij altijd waardig gedragen, onder alle omstandigheden.
   Daarom hoor ik niet tot het gespuis.
Wilt gij met de kaarten spelen?