wv logo

 

 

 

 


© Willighe Vanckenis - 2009

Willighe Vanckenis

April 2022

Les Bonnes

Willighe Vanckenis speelt met Jean Genet

Inhoud

Dienstmeisjes Solange en Claire zijn arme zussen. Volledige gehoorzaamheid aan de wensen van Madame is hun deel. Ze vullen hun uitzichtsloze situatie met spelletjes waarin ze om de beurt zélf Madame spelen, en erotische verlangens improviseren. Ze herhalen met strenge precisie rituele handelingen waarin ze Madame wurgen, een verlangen dat ze ook in de werkelijkheid willen uitvoeren.

Spel

Frans Dumortier (Solange)
Fred Van Put (Claire)
Lie Hellemans (Madame)

Productie

Jerry Olbrechts (Vertaling, scenografie, regie)
Peter Ariën (Decor, website)

Opvoeringen

12, 13, 14, 15, 19, 20, 21 mei 2022 – 20.00 uur
Salco – Geldenaaksebaan 277 3001 Heverlee
€9 - €5 (studenten, werklozen) - €1,8 (kansentarief UiTPAS)

Reserveer hier uw plaatsen.

De voorstelling kan in huiskamers gespeeld worden, en is daardoor kleinschalig.
Laat het ons weten als u daarin interesse hebt.
Boventiteling in het Engels is niet voorzien.

“De actrices houden hun gebaren in, alsof elk gebaar onderbroken is, of gebroken. Elk gebaar schorst de actrices. Het zou goed zijn dat ze op sommige momenten op de tippen van hun tenen lopen, nadat ze één of twee schoenen met zorg in hun hand hebben genomen, dat ze die op een meubel zetten, zonder ermee te slaan – niet om zich stil te houden voor de benedenburen, maar omdat die handeling een deel is van de stijl. (…)
De twee meiden zijn geen teven: ze zijn oud geworden, ze zijn vermagerd in de mildheid van Madame. Ze hoeven niet mooi te zijn, zodat hun schoonheid de toeschouwers dadelijk getoond wordt vanaf het moment dat het doek op gaat, maar we moeten hen gedurende de avond schoner zien worden, tot op het allerlaatste ogenblik. (…)
En als we het (stuk) willen opvoeren in Epidauros? Het volstaat dat aan het begin van de voorstelling de drie actrices op de scène komen en, onder het oog van de toeschouwer, het eens worden over de speelplekken waaraan ze namen geven: bed, venster, garderobe, deur, kaptafel enz. Daarna mogen ze verdwijnen, om vervolgens opnieuw te verschijnen in de volgorde waarin de auteur het bedoeld heeft.” (Jean Genet)

“In de natuur zit het tragische in 't gebeurde zelf. In kunst zit het meer in den stijl dan in wat er gebeurt. Een haring kan tragisch geschilderd worden, al zit er aan zoo'n beest niets dat tragisch op zichzelf is. Daarentegen is het niet voldoende te zeggen ‘mijn arme vader is dood’ om een tragisch effekt te bereiken.
In de muziek is het abstrakte van het tragische nog duidelijker. Het tragische van Schubert's Erlkönig wordt door Goethe's woorden niet verhoogd, al wordt er een kind in gewurgd. Integendeel, al dat gewurg leidt de aandacht af van het tragische rhythme.” (Willem Elsschot)

Over Les Bonnes

“Les Bonnes” van Willighe Vanckenis
Comment jouer “Les Bonnes” – Préface
Kaas - Inleiding
Equality and Love at the End of The Marriage of Figaro: Forging Democratic Emotions

Oktober 2020

Les Bonnes - onderbroken

Voor het seizoen 2019-2020 planden we een technisch en narratief eenvoudige productie, met een korte speelreeks in een zaal, gevolgd door een reeks huiskamervoorstellingen. Les Bonnes ("De meiden", van Jean Genet) is een theatertekst over (gender)identeit, rollenspel, erotiek en machtsrelaties. We werkten aan een dansante voorstelling met drie acteurs, met veel aandacht voor huidcontact. Bijzonder is dat de rechthebbenden ons de toestemming gaven een eigen, gloednieuwe vertaling te maken van het Franse stuk uit 1947.

Logistiek was de voorstelling nagenoeg afgewerkt, maar anderhalve maand voor de geplande première in mei 2020 werd het repetitieproces gestopt omwille van de corona-pandemie.

Op dit moment willen we Les Bonnes graag terug oppikken op het moment dat dat veilig kan, en we hopen dat het enthousiasme bij de spelers ondertussen niet dooft.

We drukken ons omwille van de gezondheidscrisis noodgedwongen allemaal uit in een nieuwe vormentaal. Die wordt misschien wel deel van de uiteindelijke voorstelling: "sociale afstand", in een stuk met uitgesproken lichamelijke thema's.

Oktober 2020

Project Scheutsite

In het seizoen 2019-2020 nam Willighe Vanckenis deel aan een co-creatietraject, georganiseerd door de stad Leuven, onze thuisbasis. Een voormalig religieus domein wordt de "Scheutsite", waar vele plaatselijke sociale en culturele organisaties (goedkoop) een vast plekje kunnen krijgen. En van de voorwaarden die de kans op een plek vergrootten, zijn "samenwerkingsverbanden". Samenwerken met andere groepen is deel van ons DNA, en we namen het initiatief om partners te zoeken. Die vonden we snel.

We zijn blij dat we op de Scheutsite opslag- en repetitieruimte zullen delen met theaterverenigingen uit Leuven. De aanwezige andere organisaties in het grote gebouw zullen misschien voor de toekomst nog meer spannende samenwerkingen tot resultaat hebben, maar we hebben alvast nieuwe vrienden waarmee we afspreken ons logistiek materiaal te delen.

Er is interesse om in de toekomst samen te werken aan een gedeelde productie. Ook al vertraagt de corona-pandemie op dit moment de verhuis naar de Scheutsite, toch hopen we dat onze wegen elkaar ook artistiek zullen kruisen.

https://www.leuven.be/scheutsite-nieuwe-invulling-en-restauratie#wat-komt-er-2

Juli 2020

Terugblik op Verantwoordelijkheid/Responsibility

Ons theatraal multimediaproject Verantwoordelijkheid/Responsibility (april/mei 2019) combineerde een incubatieperiode via de sociale media met een reeks voorstellingen in een multimediale context.

Spel: Tuur Dutoit, Frans Dumortier, Johanna Goris, Lie Hellemans, Anna Kostyleva, Nele Vaes, Jan Van den Broeck and Fred Van Put. Muzikanten: Margot Brumagne, Mehrad Naghashzadegan en Kobe Vaes. Decor: Peter Ariën. Film, geluid, montage: Alexander Marinissen. Camera: Alexander Delanote. Boventitels: Els Bouwen. Website: Tuur Dutoit. Fotografie: Tuur Dutoit. Kostuums: Jerry Olbrechts, Olga Maknovska. Grime: Kanittha Paksee. Regie, concept, productie: Jerry Olbrechts.

De zalen zaten vol, en het publiek verveelde zich niet.

Onze bijzondere website bij de voorstelling staat niet meer online, maar hier op Instagram en Twitter vind je nog steeds achtergrond bij de thema's. (Omwille van de toegankelijkheid kozen we bewust voor een tweetalig project.)

https://www.instagram.com/cvresponsibility/

https://twitter.com/cvresponsblty

Eigentijdse thema's als migratie, identiteit, gender en racisme werden opgelicht uit twee door elkaar gehaspelde klassieke repertoireteksten, van Henrik Ibsen en Joe Orton. Ons verhaal situeerde zich afwisselend in 2010 en 2015. In dat jaar beroerde Alan Kurdi, het verdronken aangespoelde Syrische kindje met het rode T-shirt, het hart van Europa.

We speelden met verschillende generaties door elkaar, en besteedden veel aandacht aan het creëren van "identiteiten" met onze eigen lichamen. Elk personage ging om met problematieken als "verlies", en de "spanning tussen nauwelijks overleven of vertrekken". Twee verhalen vol familieverbanden en -geschiedenissen, creëerden herkenbare scnes vol emotionaliteit.

We debatteerden onder elkaar, en achteraf met het publiek: kan een acteur vanzelfsprekend zonder bezwaar lk personage spelen, of moet je je beperken tot de cultuurgroepen waartoe je behoort? Kun je confronterende beelden en woorden i.v.m. identiteit, geaardheid, huidskleur, en nationaliteit zonder waarschuwing op de scne tonen? We maakten een voorstelling waarin we paradoxale (politieke) ideeën en overtuigingen simultaan toonden, terwijl we zowel het gevoel als het verstand van de toeschouwers prikkelden. Zo riepen we meer vragen op dan dat we antwoorden formuleerden, en dat was ook onze bedoeling.



We creëerden concreet een "Studio", met projectie van live close-ups, en confronteerden het publiek tijdens het spel met documentair en muzikaal materiaal. Er was boventiteling in het Engels en het Nederlands, zodat dialogen in dialect zo toegankelijk als mogelijk werden. Enkele toeschouwers stoorde die overdaad. De meesten zagen gelukkig wel dat we probeerden de eigentijdse media-ervaring "uit het echte leven" in een theatervorm te vertalen, alsof we met Verantwoordelijkheid/Responsibility bewust voor enkele uren een eigen media-bubbel maakten. "Iets als een complexe HBO-reeks," hadden we onszelf aan het begin van het repetitieproces voorgehouden. We merkten dat onder het publiek precies jongeren uitgesproken enthousiast waren over de voorstelling, of zoals een jongeman uitriep: "Dit is toneel voor mensen die eigenlijk niet van toneel houden!"

We namen ook dit seizoen deel aan toneelwedstrijden: het Landjuweel en de Leuvense Toneelprijzen. Het uitgebreide juryverslag van het Landjuweel prees de intelligente mix van verhalen en vormen, de technische virtuositeit, het acteerspel en het ambitieuze enthousiasme van onze groep. De jury vond het wel moeilijk om alle draden in de voorstelling te blijven volgen, en raadde ons aan eenvoudiger te werken. We vinden het zelf jammer dat men moeite had met de open vertelvorm die we hanteerden.

Dezelfde reserve lezen we ook in de korte bespreking van de jury voor de Leuvense toneelprijzen, al zijn we hier toch vooral trots op hun lovende woorden.

"Dat Jerry Olbrechts niet schuw is van uitermate creatieve producties is ons niet vreemd. Hier liet hij twee stukken door elkaar lopen en daarin slaagde hij ook, maar voor zowel publiek als acteurs is dit een serieuze opdracht. Aanvankelijk hadden we het moeilijk met wie is wie en wat is wat maar na een tijdje leefden we mee. We hadden wel de indruk dat niet het hele publiek mee was, inhoudelijk bleef het zware kost. Enigszins belemmerend voor de inleving vonden we de talrijke technische aanwendingen zoals tekstbalk en live opgenomen videobeelden. De acteerprestaties waren zeer goed en vrij homogeen ondanks enkele minder doorgewinterde acteurs. Erg goed waren Frans Dumortier en Lie Hellemans. Alweer een erg opmerkelijke productie van Willighe Vanckenis. Weinigen doen het hen na."

Maart 2019

Verantwoordelijkheid

Willighe Vanckenis speelt twee keer repertoiretoneel op één avond.

LILLE EYOLF (Henrik Ibsen)
ENTERTAINING MR SLOANE (Joe Orton)

Acteurs creëren identiteiten, leeftijden, geslachten

Twee families in een recent verleden
Grensoverschrijdend gedrag
Een soundtrack met seventies hits
We voeden het publiek met feit en fictie
We delen gevoelens
We delen

Meer informatie
www.cvresponsibility.com

Nederlandse en Engelse boventiteling

25, 26 april en 2, 3, 4, 5 mei
20.00 uur
Salco – Geldenaaksebaan 277 3001 Heverlee

27, 28 april
20.00 uur
30CC/Wagehuys – Brusselsestraat 63 3000 Leuven

Maart 2019

Blijf op de hoogte

Wil u op de hoogte blijven van de opvoeringen van Willighe Vanckenis? Schrijf u hieronder in op onze mailinglijst en we sturen u voor elke nieuwe productie een uitnodiging.


gdpr